Skłonność skazanych do ingracjacji

Zbigniew Nowacki

DOI: http://dx.doi.org/10.22432/pjsr.2017.13.09

Abstrakt


Przedmiotem badań jest skłonność skazanych do ingracjacji. Za narzędzie posłużył autorski Kwestionariusz Ankiety do Badania Skłonności do Ingracjacji. Kontrolowano tendencję do przedstawiania się w nadmiernie korzystny sposób i nastrój badanych. Analizowano zgodność deklaracji skazanego z jego zachowaniem. Sprawdzano wpływ tzw. Zabłąkanych Słów. Aby zweryfikować sformułowane hipotezy przyjęto metodę sondażu diagnostycznego oraz metody analizy statystyczno-porównawczej. Analiza czynnikowa wykazała, że zachowania ingracjacyjne nie sprowadzają się do jednolitego wymiaru. Skłonność do ingracjacji to konstrukt, w którym dają się wyróżnić trzy czynniki: Podwyższenie Wartości Partnera i Własnej, Konformizm oraz Manipulacje Własnym Wizerunkiem. Okazało się, że więźniowie przebywający pierwszy raz w izolacji więziennej są bardziej skłonni do stosowania Konformizmu niż skazani kolejny raz. W zakresie Podwyższania Wartości Partnera i Własnej oraz Manipulacji Własnym Wizerunkiem nie stwierdzono istotnych różnic między przebywającymi po raz pierwszy i kolejny w izolacji więziennej.


Słowa kluczowe


ingracjacja; czas izolacji więziennej; podwyższanie wartości partnera i własnej; konformizm; manipulacja własnym wizerunkiem

Pełny tekst:

PDF PDF (English)

Bibliografia


Bedyńska S., Brzezicka A., 2007, Statystyczny drogowskaz, Wydawnictwo SWPS ACADEMIKA, Warszawa.

Bedyńska S., Cypryańska M., 2013, Statystyczny drogowskaz 2. Praktyczne wprowadzenie do analizy wariancji, Akademickie Sedno, Warszawa.

Chlewinski Z., 1985, Ingracjacja jako technika manipulacji obrazem siebie, „Poszukiwania Naukowe” nr 7.

Chlewiński Z., 1992, Ingracjacja czyli „dobrowolny przymus”. Szkic psychologiczno-etyczny, „Ethos”, nr 2/3 (18/19).

Choynowski M., 1968, Opracowanie polskiej adaptacji „Inwentarza osobowości” H.J. Eysencka (Maudsley Personality Inventory), „Biuletyn Psychometryczny”, nr 2.

Cooley Ch.H., 1922, Human Nature and the Social Order, New York.

Drwal R.Ł., 1981, Osobowość wychowanków zakładów poprawczych, Ossolineum, Wrocław.

Field A., 2013, Discovering Statistics using IBM SPSS Statistics, SAGE, London.

Goffman E., 1981, Człowiek w teatrze życia codziennego, PIW, Warszawa.

Grzywa A., 2010, Manipulacja czyli poznaj mechanizmy psychologiczne wywierania wpływu, Wydawnictwo Psychologia Sukcesu, Kraśnik.

Jones E.E., 1964, Ingratiation: A Social Psychological Analysis, Appelton-Century-

Crofts, New York.

Jones E.E., Pittman T.S., 1982, Toward a General Theory of Strategic Self-Presentation, [w:] Psychological perspectives on the self (Vol. 1, s. 231–262), (red.) Suls J., Erlbaum, Hilsdale.

Lis-Turlejska M., Ingracjacja, czyli manipulowanie innymi ludźmi za pomocą zwiększania własnej atrakcyjności, [w:] Osobowość a społeczne uczenie się ludzi, (red.) Reykowski J., Książka i Wiedza, Warszawa 1976.

Mandal E., 2004, Podmiotowe i interpersonalne konsekwencje stereotypów związanych z płcią, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice.

Marcus G., 2009, Prowizorka w mózgu, Wydawnictwo Smak Słowa, Sopot.

Nowacki Z., 2009, Uleganie wpływowi społecznemu przez skazanych przebywających w warunkach izolacji więziennej, „Przegląd Więziennictwa Polskiego”, nr 64–65, s. 122–133.

Nowacki Z., 2010, Wywieranie wpływu społecznego w warunkach izolacji więziennej, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.

Nowacki Z., 2013, Wpływ społeczny – możliwości i ograniczenia dla oddziaływań penitencjarnych, [w:] Polski system penitencjarny. Ujęcie integralno-kulturowe, (red.) P. Szczepaniak, Wydawnictwo Forum Penitencjarne, Warszawa.

Nowacki Z., 2014, Czas izolacji więziennej a podatność skazanych na manipulacje skoncentrowane na deprecjacji innych oraz odwołujące się do konformizmu, „Resocjalizacja Polska”, nr 8.

Olszewska-Kondratowicz A., 1974, Ingracjacja, czyli zachowania ukierunkowane na zwiększanie własnej atrakcyjności, „Psychologia Wychowawcza”, nr 5.

Olszewska-Kondratowicz A., 1975, Obraz własnej osoby jako mechanizm regulujący rodzaj stosowanych przez człowieka technik ingracjacji, „Psychologia Wychowawcza”, nr 1.

Schlenker B.R., Weigold M.F., 1992, Interpersonal processes involving impression regulation and management, „Annual Review of Psychology”, 43.

Szmajke A., 1996, Samoutrudnianie jako sposób autoprezentacji: Czy rzucanie kłód pod własne nogi jest skuteczną metodą wywierania korzystnego wrażenia na innych?, Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN, Warszawa.

Witkowski T., 2000, Psychomanipulacje. Jak je rozpoznać i jak sobie z nimi radzić, Oficyna Wydawnicza UNUS, Wrocław.

Wykaz aktów prawnych

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz.U. 2003, Nr 151, poz. 1469).

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonania kary pozbawienia wolności (Dz.U. 2003, Nr 152, poz. 1493).

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. 1997, Nr 90, poz. 557, z późn. zm.).

Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. Ustawa o Służbie Więziennej (Dz.U. 2010, Nr 79, poz. 523, z późn. zm.).

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.