Poczucie koherencji a style radzenia sobie ze stresem w grupie młodzieży nieprzystosowanej społecznie

Karol Konaszewski

DOI: http://dx.doi.org/10.22432/pjsr.2016.12.11

Abstrakt


Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie, czy poziom poczucia koherencji łączy się ze stylami radzenia sobie ze stresem w grupie osób badanych. Założono, że w grupie młodzieży nieprzystosowanej poczucie koherencji będzie korelowało pozytywnie ze strategiami radzenia sobie ze stresem opartymi na rozwiązywaniu problemów oraz poszukiwaniu kontaktów towarzyskich, natomiast negatywnie ze strategiami opartymi na ujawnianiu emocji. W badaniach zastosowano Kwestionariusz Orientacji Życiowej (SoC-29) i Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych (CISS) W grupie młodzieży nieprzystosowanej współczynniki korelacji wskazują na umiarkowany, dodatni związek poczucia koherencji i jego trzech komponentów: poczucia zrozumiałości, poczucia zaradności, poczucia sensowności ze stylem skoncentrowanym na zadaniu. Wystąpiła również korelacja dodatnia pomiędzy ogólnym poczuciem koherencji a poszukiwaniem kontaktów towarzyskich. Istotne statystycznie współczynniki korelacji otrzymano również między stylem skoncentrowanym na emocjach a ogólnym poczuciem koherencji i jego trzema składnikami.

Słowa kluczowe


poczucie koherencji; młodzież; nieprzystosowanie społeczne

Pełny tekst:

PDF PDF (English)

Bibliografia


Antonovsky A., 1995, Rozwikłanie tajemnicy zdrowia, Wydawnictwo Fundacji Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa.

Endler N.S., Parker J.D.A., 1994, Assessment of Multidimensional Coping: Task, Emotion and Avoidance Strategies, „Psychological Assessment”, 6.

Endler N.S., Parker J.D.A., 1992, Multidimensional Assessment of Coping: A Critical Evaluation., „Journal of Personality and Social Psychology”, 58(5).

Jelonkiewicz I., Kosińska-Dec K., 2001, Poczucie koherencji a style radzenia sobie ze stresem: empiryczna analiza kierunku zależności, „Przegląd Psychologiczny”, 44(3).

Kasperek-Zimowska B., Chądzyńska M., 2011, Poczucie koherencji i style radzenia sobie ze stresem wśród rodziców dorosłych dzieci z rozpoznaniem schizofrenii, „Psychiatria Polska”, 45(5).

Kosińska-Dec K., Jelonkiewicz I., 1997, Poczucie koherencji a style radzenia sobie, „Psychologia Wychowawcza”, 3.

Lazarus R.S., 1986, Paradygmat stresu i radzenia sobie, „Nowiny Psychologiczne”, 3.

Lazarus R.S., 1993, Coping theory and research: Past present and future, „Psychosomatic Medicine”, 55.

Lazarus R.S., Folkman S., 1984, Stress, Appraisal and Coping, Springer, New York.

Masten A.S., Obradovic J., 2006, Competence and resilience in development, „Annals New York Academy of Sciences”, 1094.

Nowak B.M., 2012, Rodzina w kryzysie: studium resocjalizacyjne, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Płaczkiewicz B., Tucholska S., 2009, Poczucie koherencji a zachowania zaradcze młodzieży, „Studia Psychologica”, 9.

Rynkiewicz-Andryśkiewicz M., Andryśkiewicz P., Curyło M., Czernicki J., 2014, Analiza przydatności oceny poziomu poczucia koherencji w chorobach somatycznych i psychicznych, „Medical Review”, nr 4.

Zboralski K., Gernand A., Orzechowska A., Talarowska M., 2010, Poczucie koherencji i strategie rozwiązywania problemów u pacjentów z rozpoznaniem trądziku różowatego i depresji – badania porównawcze, „Postępy Dermatologii i Alergologii”, t. 27, nr 2.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.